„Straszliwe przygody” to Makuszyński w najczystszej postaci – młody felietonista, który wszędzie wpada w tarapaty i wszystko obraca w żart. Powódź nad Dniestrem zamienia się w katastroficzną komedię, podróż na Capri i Lido w galerię groteskowych typów, Nicea i zakopiańskie pensjonaty – w scenę dla błyskotliwych kpin z letniskowej mody, snobów, artystów i dziennikarzy. Z listów, reportaży i „komedii o człowieku, który drukował gazetę” wyrasta obraz świata pełnego chaosu, ale i czułości: obok szyderstwa pojawia się współczucie dla biednych, chorych, wykluczonych. To książka o tym, jak przeżyć własne „straszliwe przygody” z podniesioną głową – śmiechem broniąc się przed lękiem. Autor igra z grozą, ale nigdy nie traci wiary w ludzi, ich dobroć i fantazję. Pierwszy Makuszyński, w którym dojrzewa późniejszy autor „Bezgrzesznych lat” i „Szatana z siódmej klasy”, a zarazem żywy portret Polski lat 1914–1922, widzianej spod pióra niepoprawnego optymisty.
Kornel Makuszyński, Straszliwe przygody
