To powieść historyczna rozgrywająca się w roku 1359, zaczynająca się na dworze książąt cieszyńskich podczas wielkich turniejów. Na zamek zjeżdżają rycerze z całej Europy, a wraz z nimi książę mazowiecki Ziemowit zwany Starym i jego młoda żona, słynąca z urody Ludmiła, księżniczka z Minsterberga (Ziębic). W blasku uczt i rycerskich zmagań rodzi się niebezpieczna intryga: niemiecki rycerz von Izenburg, zafascynowany Ludmiłą, krzyżuje kopie i ambicje z tajemniczym giermkiem z mazowieckiej świty, a pojedynkowi przygląda się cały dwór. Od tej chwili plotka, urażona duma i zazdrość zaczynają pracować szybciej niż heroldzie trąby.
Nocne „przeszpiegi”, podsłuchane słowa i scena przy ogniu stają się iskrą większego pożaru: Ziemowit, wróciwszy na zamek, daje upust gniewowi, stawia straże przy komnatach żony i w środku śnieżnej zawieruchy rusza saniami ku Rawie. Rozpoczyna się pogoń, w której stawką są honor, wierność i władza pana nad dworem — a każdy krok pogłębia podejrzenia i zaciska sidła intrygi.