Serbia, połowa XVIII wieku. Francuski dyplomata, markiz d’Urfé, zatrzymuje się w górskiej wiosce, gdzie cała rodzina z niepokojem oczekuje powrotu starego Gorchy. Mężczyzna wyruszył na wyprawę przeciw tureckiemu rozbójnikowi, pozostawiając bliskim przerażające polecenie: jeśli wróci po dziesięciu dniach, mają przebić go osikowym kołkiem. Będzie bowiem wurdałakiem – wampirem, który żywi się krwią najbliższych. Gdy Gorcha powraca, nikt nie wie, czy pod dachem rodzinnego domu znalazł się jeszcze człowiek, czy już potwór. Tymczasem markiz zakochuje się w pięknej Sdence, córce gospodarza.
W drugim opowiadaniu, Spotkanie po trzystu latach, poznajemy historię księżnej de Gramont, dawnej ukochanej markiza. Podczas podróży przez Ardeny gwałtowna burza sprowadza ją w pobliże starego zamku Haubertbois. W jego murach trwa niezwykła uczta, a średniowieczni goście zdają się skrywać przerażającą tajemnicę.
Dwa klasyczne opowiadania grozy Aleksego Konstantynowicza Tołstoja, napisane w 1840 roku, łączą motywy słowiańskiego folkloru, wampiryzmu, niesamowitych zjawisk i miłości. To mroczne historie, w których granica między światem żywych a umarłych okazuje się niebezpiecznie cienka.