Pierwsza powieść z nowego cyklu Cienie dawnej Warszawy.
Warszawa w połowie XIX wieku. W rozpadającym się domu Heliglasa przy ulicy Bugaj umiera uboga kobieta. Dwaj mali chłopcy, Stefuś i Jaś, pozostają bez opieki. Głodni i przemarznięci wychodzą na ulice miasta w poszukiwaniu chleba i schronienia. Spotykają człowieka, który daje im dach nad głową, lecz wkrótce zamienia ich życie w koszmar. Brutalny niemiecki kataryniarz zmusza braci do ulicznych występów, bije ich i poniża.
Szansę na ucieczkę przynosi spotkanie z Frankiem, sprytnym warszawskim urwisem, doskonale znającym ciemne zaułki miasta. Trzej chłopcy próbują odnaleźć wolność i bezpieczeństwo. Nieoczekiwaną rolę w ich losach odgrywa ukryty na strychu sznur drogocennych korali – pamiątka z zapomnianej przeszłości, która może stać się kluczem do rodzinnej tajemnicy.
Bicz korali to przejmująca powieść o dzieciach pozostawionych samym sobie, o okrucieństwie i obojętności dorosłych, ale także o przyjaźni, odwadze i nadziei. Walery Przyborowski przedstawia XIX-wieczną Warszawę bez upiększeń: jej zaniedbane kamienice, brudne podwórza, nędzę, uliczny półświatek i dramaty ludzi żyjących na marginesie społeczeństwa.