„Człowiek, który robił cuda” Herberta George’a Wellsa to ironiczna i pełna fantastycznej wyobraźni opowieść o zwykłym urzędniku George’u Fotheringayu, który niespodziewanie odkrywa, że potrafi czynić cuda samą siłą woli. Początkowo traktuje swój dar jak ciekawostkę — eksperymentuje z drobnymi zmianami rzeczywistości, wywołując zdumienie i niepokój otoczenia. Z czasem jednak zaczyna wykorzystywać niezwykłą moc coraz śmielej, tworząc przedmioty z niczego, zmieniając ludzi i wydarzenia, a nawet ingerując w porządek świata.
Pod wpływem ambitnego pastora Maydiga bohater próbuje użyć cudotwórczej siły do „naprawiania” społeczeństwa i uszczęśliwiania ludzkości, co prowadzi do lawiny nieprzewidywalnych konsekwencji. Wells w humorystyczny, a zarazem filozoficzny sposób ukazuje niebezpieczeństwo absolutnej władzy nad rzeczywistością oraz ograniczenia ludzkiej wyobraźni i odpowiedzialności. Historia staje się satyrą na utopijne marzenia o łatwym ulepszaniu świata, pokazując, że nawet najlepsze intencje mogą doprowadzić do katastrofy, gdy człowiek próbuje przekroczyć naturalne prawa i własne możliwości.