„Chroniczni argonauci” Herberta George’a Wellsa to wczesna fantastycznonaukowa opowieść o samotnym uczonym, który wyprzedza swoją epokę i konstruuje niezwykłą maszynę pozwalającą podróżować w czasie. Do niewielkiej walijskiej wioski przybywa tajemniczy doktor Moses Nebogipfel i zamieszkuje w opuszczonym, owianym złą sławą domu. W odosobnieniu prowadzi gorączkowe eksperymenty, sprowadza dziwną aparaturę, instaluje elektryczne oświetlenie i budzi wśród mieszkańców rosnącą podejrzliwość oraz lęk.
Narastające plotki o czarach i nadnaturalnych zjawiskach prowadzą do konfrontacji z tłumem, podczas której uczony znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Klucz do zagadki przynosi relacja duchownego, który staje się świadkiem działania maszyny czasu i poznaje wizję „anachronicznego człowieka” — jednostki urodzonej w niewłaściwym stuleciu. Wells łączy tu atmosferę grozy, naukową spekulację i refleksję nad samotnością geniusza, ukazując marzenie o ucieczce z ograniczeń własnej epoki i poszukiwaniu przyszłości, w której myśl wyprzedzająca czasy znajdzie zrozumienie.