To opowiadanie przywodzi na myśl słynny „Zew krwi” Jacka Londona. Nie myślę już dobrze o Stephenie Mackaye’u, choć dawniej gotów byłem za niego ręczyć. W tamtych czasach kochałem go bardziej niż własnego brata. Jeśli kiedykolwiek znów spotkam Stephena Mackaye’a, nie ręczę za swoje postępowanie. Przechodzi to moje pojęcie, że człowiek, […]