To historyczna powieść przygodowa o przygotowaniach do wielkiej wyprawy przeciw Krzyżakom, widziana „od dołu” – oczami leśników, kmieci i młodego przystawa króla. Zaczyna się zimą w Puszczy Jedlniańskiej, gdzie stary Piotr Warchoł i jego ludzie szykują królewskie polowanie oraz dostają rozkaz wyłapywania niemieckich „ostrzegaczy” kręcących się po borach. W centrum opowieści stoi Sławek Warchoł – osiemnastoletni, bystry łowczy i tropiciel, wyznaczony do służby przy Jagielle; towarzyszą mu zawadiacki Stańko, żarłoczny, lecz bystry śladami Jacek „Gamajda” i mrukliwy siłacz Dobek, a także odważna Jewka, która marzy, by zobaczyć króla. Na pierwszym planie są pościgi, zasadzki i próby sabotażu mostu wiślanego budowanego z łodzi w Kozienicach – wielkiej tajnej konstrukcji spławionej potem ku przeprawie wojsk. W drodze pojawia się też barwny komes Żelisław z Brzózy, z komicznym rycerskim patosem i własnymi przysięgami wojennymi. Marsz królewskiego wojska prowadzi przez Mazowsze ku przeprawie pod Czerwińskiem – z opisem mostu, straży Zyndrama z Maszkowic i śpiewem „Bogurodzicy” – aż po pole nadchodzącego rozstrzygającego boju.
Walery Przyborowski, Grunwald
