Kornel Makuszyński wraca w formie, którą kochamy: błyskotliwy felietonista, liryk codzienności i niepoprawny pocieszyciel. „Ponure igraszki” to kalejdoskop miniatur – od ostrzegawczej przypowieści o „atramentowej” wojnie słów i nadużytym piórze, przez poranną „radość żywota”, aż po czułe rozmowy ze smętkiem gdzieś między Alpami a Tyrreńskim brzegiem. Tu obok satyry staje wzruszenie: hołd dla „pani Marusi” i świętych umarłych, zapiski „pod choinką”, życzenia na nowy rok, listy z Tworek i zakopiańskie żarty „pisane na śniegu”. A kiedy trzeba – autor podaje „rady praktyczne”: jak pożyczać pieniądze, odzwyczaić się od jedzenia i zostać poetą, by zaraz potem opowiedzieć rzewną historię „gołego nieszczęścia”. To książka o sztuce jasnego słowa w mrocznym świecie, o uśmiechu, który nie udaje, i o miłości, która potrafi unieść ciężar rozpaczy. Makuszyński nie zaprzecza bólowi – uczy, jak mu odpowiedzieć: dobrocią, ironią, ciepłem. Lektura dla wszystkich, którzy szukają w literaturze otuchy, odwagi i pięknej polszczyzny.
Pierwsze wydanie powojenne. Jedna z lepszych pozycji autora, acz kompletnie zapomniana.