„Stracona twarz oraz inne opowieści” to jeden z najmocniejszych zbiorów Jacka Londona – pisarza, który potrafił połączyć bezwzględny realizm Północy z dramatem ludzkiej duszy. W tych opowiadaniach nie ma miejsca na sentyment. Jest śnieg, głód, ból, zdrada i próba charakteru, której nie każdy potrafi sprostać .
Tytułowa „Stracona twarz” przenosi czytelnika w mroczny świat rosyjskiej Ameryki i alaskańskiej dziczy. Subienkow – polski zesłaniec, buntownik i marzyciel o wolnej ojczyźnie – trafia w ręce Indian z Nulato. Czeka go powolna, okrutna śmierć. W obliczu tortur rozgrywa jednak swoją ostatnią partię – partię o godność. W dramatycznym finale to nie siła, lecz spryt i ironia losu przesądzają o tym, kto naprawdę „traci twarz”.
W „Zaufaniu” London opowiada historię wyścigu z czasem przez skute lodem bezdroża Jukonu. Churchill, niosąc cudzy skarb, walczy z mrozem, wyczerpaniem i własnym ciałem, by dotrzymać danego słowa. „Rozpalić ogień” – jedno z najsłynniejszych opowiadań autora – to przejmująca opowieść o człowieku samotnym wobec arktycznej natury, która nie wybacza najmniejszego błędu. W „Złotym błysku”, „Dowcipie Porportuka” czy „Odejściu Marcusa O’Briena” powraca motyw gorączki złota, zdrady, brutalnych praw pogranicza i cienkiej granicy między odwagą a szaleństwem.
London nie moralizuje. Pokazuje świat, w którym liczy się instynkt, siła woli i umiejętność przetrwania. Jego bohaterowie są wystawieni na próbę – przez mróz, przez innych ludzi i przez własne słabości. To literatura surowa, dynamiczna i bezlitosna, a zarazem głęboko humanistyczna.
Ten tom to opowieści o honorze, który kosztuje życie, o lojalności silniejszej niż strach i o człowieku rzuconym w sam środek bezkresnej, obojętnej natury.