Ferenc Liszt – wirtuoz i przyjaciel – składa Fryderykowi Chopinowi hołd najpiękniejszy z możliwych: portret napisany ogniem wyobraźni i rzetelnością słuchu. Książka łączy fascynującą opowieść o życiu kompozytora z przenikliwą lekturą jego muzyki: od adagia z II Koncertu, przez nokturny, ballady i etiudy, po Marsz żałobny – utwór, który zabrzmiał na własnym pogrzebie Chopina. Liszt tłumaczy ducha poloneza i mazurka, wydobywa „psychologię” melodii, pokazuje, jak fortepian stał się dla Chopina światem totalnym. W tle przesuwają się sylwetki epoki – Heine, Delacroix, Mickiewicz, George Sand – oraz wzruszająca relacja z ostatnich dni artysty. Styl Liszta jest płomienny, a zarazem jasny – nie wymaga „muzycznego żargonu”, by otworzyć bramę do krainy dźwięków. To klasyczna, namiętna biografia, która uczy słyszeć – i rozumieć – Chopina na nowo, jako narodowego poetę fortepianu i twórcę form wciąż świeżych.
Nowe tłumaczenie.
Pełna wersja tekstu.